Zweefteef, karig koken en op de rem staan

Zweefteef, karig koken en op de rem staan


Oh boy wat heb ik een vreemde week achter de rug zeg!

Het begon allemaal met een Healing. Een healing? Huh? Wats dat dan? Nou (even in een notendop) dan stemt een healer zich af op jouw energie en gebeuren er wonderlijke dingen.

Oké, nou bagatelliseer ik een beetje, maar er gebeurt wel het een en ander. Er wordt in ieder geval wat energetische shit opgeruimd. Je aura wordt schoongemaakt, chakra’s worden schoongemaakt en er wordt geheeld in vorige levens en in dit leven.

Holy crap! Denk je nu misschien. Ben jij gek geworden? Veel mensen zien misschien weer die dame in de blauwe jurk voorbijkomen in hun gedachten; wiens naam ik hier verder niet zal noemen.

Don’t worry, ik sta nog steeds met twee benen op de grond.

Ik zie mezelf niet als de zoveelste zweefteef, die dus niet met haar benen op de grond staat en alleen maar verlicht zit te wezen te zijn.

Maar ik geloof wel in die shit, ook al ben ik tegelijkertijd buitengewoon sceptisch.

Ik weet dat er meer is tussen hemel en aarde. Einstein riep al dat “alles energie is” (E=mc2) en ik denk dat het verder gaat dan dat wij begrijpen en weten.

Je kunt daardoor bij mij best ver gaan, maar ik haak toch wel af bij kabouters en elfjes.

En mocht je me nu toch als een zweefteef bestempelen dan denk ik daar het volgende over: “I don’t freaking care”!

Goed, dat gezegd hebbende was maandag dus een gekke dag.

Ik voelde in de ochtend, hoogstwaarschijnlijk tijdens de energetische behandeling, ineens een onbedwingbare emotie opkomen. Het kwam op als kakken zeg maar. En was ook even zo snel weer weg.

Echt zo van “booeehoooeee”!  En weer door… weg… klaar.

En later die middag voelde ik me plots een stuk lichter. Hmmmm zou het dan toch iets met me gedaan hebben, zei de scepsis in mij.

Ik heb mezelf maandag in ieder geval, ter voorbereiding op wat eventueel ging komen, zeer verwend qua eten omdat ik vond dat ik dat nodig had (emo-eter? nah!).

Ik begon met koffie en versgebakken brownie, later overheerlijke aardbeienmousse van mascarpone én verse aardbeitjes.

En toen kreeg ik die middag ook nog een mega voorraad Endulge Chocolate Break binnen van Atkins, dat is een soort KitKat en zoooo lekker. En ja dat moest geproefd worden.

’s Avonds heb ik een heerlijk maaltje gemaakt van beef teriyaki en gestoofde ui en gember. Wauw, wat was dat lekker zeg! Gestoofde gember ga ik zeker vaker gebruiken.

Dinsdag was het dan eindelijk zover. Ik heb de 1.111 volgers gehaald. Als je mijn vorige blog hebt gelezen dan weet je dat ik een winactie zou starten als dat doel behaald werd. En dat heb ik dan ook gedaan!

Ik had het verrassingspakket van Afvallen met Bregje inmiddels binnengekregen dus ik heb daarvan, zonder de inhoud te onthullen, een foto gemaakt en zo de winactie gelanceerd.

Mozeskriebel zeg!!!

Daarna is echt mijn Instagram ontploft. Echt gekkenhuis gewoon. Heb de hele verdere dag als een stuiterbal op de bank gezeten en heen en weer gelopen. Ongekend. Sowieso voor mij ook omdat ik introvert ben en ik in de regel niet stuiter.

Omdat ik toch óók gedurende de dag als reactie op de healing emotioneel was af en toe (want ja wie gaat er nou janken om een winactie, toch?!) heb ik weinig tot niets gegeten en besloot ik mezelf toch maar met iets gezelligs te vullen.

Dat werd een miniquiche met wagyuburgers. Was heerlijk! Alleen ik kreeg het bijna niet binnen. Maar ik moest het van mezelf opeten. Ik moet toch iets eten?

Na een onrustige nacht stond ik al vroeg in de keuken te bakken. Ik ging namelijk op de koffie en had beloofd blue berry muffins mee te nemen.

Het was super weer dus lekker op het fietsje en daarna een paar uur zitten kletsen in de tuin. Helaas te laat met insmeren, want eenmaal thuis bleek dat ik toch verbrand was. Grmph!

Op de terugweg fietste mijn fiets echt superzwaar. Ik merkte het al bij het weggaan dat ik soort van mijn fiets moest aanduwen. Dat klopt natuurlijk niet. Helaas was de fietsenmaker op woensdagmiddag gesloten dus ik moet tot morgen wachten voor een oplossing.

Weer niet veel trek en deze keer ook niet gegeten. Nog steeds druk met de winactie.

Had niet verwacht dat ik het tegelijk zó leuk zou vinden dat het ook frustrerend was omdat het zoveel werk is en ik toch ook netjes overal op wilde reageren om mijn waardering te laten zien.

Donderdagochtend begon met een telefoongesprek met een vriendin. Wij spreken elkaar één keer in de zoveel tijd en zitten dan vervolgens uren aan de telefoon. Heerlijk! En dat doe ik echt alleen met haar en zij met mij, want beiden houden we dus helemaal niet van telefoongesprekken. Bizar!

Mijn vriendin merkte al direct op dat ik helderder klonk en lichter overkwam. Ik had haar toen nog niet verteld over de healing en hoe ik die ervaren had. Hmmmm….

Na het telefoongesprek lekker ontbeten met Griekse yoghurt, frambozen en kokoschips. Oeh wat is dat toch een lekkere combi zeg!

En natuurlijk langs de fietsenmaker. Ik vreesde al dat het me behoorlijk wat geld zou gaan kosten, maar de fietsenmaker had snel het probleem gevonden. De rem stond strak. Het was een kwestie van even losdraaien. En terwijl de fietsenmaker dat deed, keek hij me aan en zei: “ik denk dat iemand een geintje met je uit heeft gehaald”. Huh?

Het bleek dus dat mijn fiets de hele tijd op de rem stond. Dat klopt wel, want ik heb me het schompes getrapt op de terugweg gister. Grrrrr, wie heeft dat gedaan? Ik heb werkelijk geen idee. Dus, laat het los, laat het gáán… en weer door!

Hoogtepunt van mijn dag was dat er kleding was binnengekomen in maat 40! Voor het eerst sinds jaaaaren heb ik weer kleding gekocht in deze maat. Echt feest.

Dat zijn ook van die momenten dat ik heel trots ben dat ik inmiddels 35+ kilo kwijt ben geraakt met behulp van Keto!

Weer geen trek, slechts twee varkenssaucijsjes gegeten met een blob mayo.

Leuk hoor dat schoonmaken van energetische shit. Ben compleet van de leg af. Want af en toe nog steeds onverklaarbare huilbuien.

Ik was allang al blij dat ik geen huilbui had bij de fietsenmaker toen hij me met zijn mooie blauwe ogen enigszins meelijwekkend aankeek. Had zomaar gekund.

Vrijdag was weer zo’n drein-dag en heb ik ook nog eens een goed shirt naar de @#%$ geholpen tijdens het koken van mijn avondeten. Ja ja, ik had eindelijk echt trek.

Helemaal onder de vetspetters. Ik leer het ook nooit om iets anders aan te trekken.

In de middag had ik nog wel een acupunctuurbehandeling. Ja, ik dacht, ik ben zo goed bezig met energie lijkt me goed om alles nog eens extra te ondersteunen met acupunctuur.

De acupuncturist zei bij binnenkomst meteen dat ik lichter op haar overkwam. En dan had ze het niet over mijn gewicht haha. En ook dat mijn hart open stond. En zei wist ook niet van die healing. Wonderlijk niet?

Dat zei ik toch al in het begin? Dat er wonderlijke dingen gebeuren haha!

Zaterdag ben ik begonnen met koffie in de tuin. Zoooo lekker. Dat zijn echt van die kleine geluksmomentjes. De rest van de dag niet veel gedaan.

Wel de winnaar bekend gemaakt van de winactie. Poeh zeg! Ben blij dat dat achter de rug is!

Eetlust is nog steeds niet geweldig, maar heb mezelf wel verwend met een koolhydraatarme bol met gekookt ei, roomboter en mayo. Mjomjomjom.

Zondag begon eigenlijk hetzelfde; koffie in de tuin. Wat een feest. Het weer was ietsje minder, maar toch nog steeds heerlijk toeven.

En terwijl ik heerlijk lag te relaxen ontdekte ik ineens dat ik tussen mijn benen door kon kijken terwijl mijn knieën elkaar gewoon raakten! Holy crap! Dat is lang geleden!

Denk dat ik een jaar of 20 moet zijn geweest dat ik tussen mijn benen door kon kijken. Ik zeg progressie! Elke keer weer een beetje meer. En dat terwijl ik gewoon zo heerlijk aan het genieten ben van eten.

Oké, deze week dan wat minder, maar over het algemeen is het niet afzien. Zoveel keus, zoveel lekkers!

Ik heb de zondag afgesloten met wat droge worst en geroosterde noten. Weer geen gewone maaltijd.

Aankomende week hoop ik dat alles weer een beetje normaal is. Voor zover dat mogelijk is.

In ieder geval weer aan het werk, want ik was deze week lekker vrij. Briljant getimed dus met al die energetische shit die iedere keer op kwam als kakken. Had ik niet bewust zo gedaan. Kwam toevallig zo uit.

Gelukkig zijn die vreemde huilbuien nu afgezakt. En heb ik gemerkt dat er een hoop shit is opgeruimd. Dus of het nou tussen mijn oren zit of de healing is gewoon echt, ik ben blij. Ik voel me een stuk beter.

Achteraf bedacht ik mij ook nog dat het feit dat mijn fiets op de rem stond eigenlijk best symbolisch was, juist in deze week. Want mijn emoties hebben een tijd lang op de rem gestaan. Ikzelf heb een tijd lang op de rem gestaan.

En nu is er een hoop losgedraaid. En net als mijn fiets ga ik nu weer wat lichter door het leven.

Ik geloof dat ik ook weer trek krijg!
Yesss! Ik ga meteen maar wat lekkers maken.

Geef een reactie